به نام خداوند  کوه و دمن      که جز مدح خالق نیاید زمن

         گزارش صعود به دماوند از مسیر شمال شرقی(تخت فریدون)

                                           محسن  پورفلاح

تاریخ صعود : 25،26،27/4/1387

نوع وسیلۀ نقلیه : شخصی

تعداد افراد گروه : پنج نفر از آمل و پنج نفر از تهران

موقعیت قله :   قله دماوند به ارتفاع 5671 متر مرتفع ترین قله ایران می باشد که در استان مازندران بخش لاریجان واقع شده که در فاصله خط مستقیم 70 کیلومتری از تهران ، 58 کیلومتری آمل و 65 کیلومتری دریای خزر می باشد . دماوند از شرق به رودخانه هراز، از غرب به بخشی از دشت مرتفع لار و از جنوب به دره رودخانه و سرچشمه های هراز محدود است . دماوند دارای یالهای متنوعی است که از همه جهات جغرافیایی تا قله کشیده شده اند و تنها از طریق خط الراس دشت سرداغ به سایر ارتفاعات البرز از جمله دوخواهرون متصل است و از بقیه جهات با گردنه های البرز ارتباطی ندارد .

گزارش صعود :  با هماهنگی با یکی از دوستان که در روستای میان ده دارای منزل شخصی است در ساعت  21:45 از آمل به سمت آن روستا حرکت می کنیم تا شب را در آنجا به صبح رسانده و با ملحق شدن دوستان تهرانی به اتفاق به سمت قله حرکت کنیم. برای رسیدن به روستای میان ده از جاده فرعی ناندل که در 60 کیلومتری آمل قرار دارد استفاده می شود. طول جادۀ فرعی تا این روستا حدود 20 کیلومتر است و در مسیر از روستاهای کرف، رزان و حاجی دلا عبور می کنیم. در ساعت 23:30 به روستا می رسیم. دوستان تهرانی در ساعت 4:00 بامداد به ما ملحق می شوند. بعد از استراحت و صرف صبحانه در ساعت 8:00  صبح نیسانی ما را به سمت گردنه سر (ابتدای مسیر صعود از مسیر شمال شرقی) می برد. قابل ذکر است در طول مسیر    ماشین رو تابلوهای راهنمایی توسط هیئت کوهنوردی آمل نصب شده که کاملاً مسیر را مشخص می کند. در ساعت 9:10 در حالیکه هوا بشدت مه آلود است به گردنه سر می رسیم. این محل اطراقگاه تابستانی خانوادۀ شعبانی است.  آب آشامیدنی در  این اطراقگاه در دسترس است. لازم بذکر است که در طول مسیر به پناهگاه وقله آب همواره وجود دارد اما بدلیل گوگردی بودن خاک مسیر توصیه می شود از این آب ها استفاده نشود. بنابراین بهتر است آب آشامیدنی مصرفی از این اطراقگاه تهیه شود.

در ساعت 9:30 با آمادگی کامل به سمت قله حرکت می کنیم. بعد از طی سی دقیقه از مسیر، مه از بین رفته وقله کاملاً پیداست. در ساعت 13:45 به منطقۀ سبزلش می رسیم و همانطور که از اسمش پیداست      منطقه ای مسطح و سرسبز است. به توصیه سرپرست گروه آقای ملک ناهار را در این منطقه که در ارتفاعی کمتر از 4000 متر قرار دارد، می خوریم. بعد از خوردن ناهار و  کمی استراحت در ساعت 14:40 به سمت پناهگاه حرکت می کنیم. بعد از سبزلش با شیبی نسبتاً تند مواجهیم. بعد از این شیب تند به جریان آب و بعد به یخچال می رسیم. بعد از رسیدن به یخچال به سمت چپ منحرف شده و وارد مسیر پاکوبی می شویم که مستقیماً ما را به پناهگاه هدایت می کند. در طول کل مسیر پناهگاه معلوم نیست. در ساعت 15:55 به پناهگاه می رسیم. یک گروه چهار نفری در پناهگاه حضور دارند. چادرها را برپا می کنیم و به گشت گذار در اطراف و لذت بردن از مناظر می پردازیم. بعد از آماده کردن کوله های حمله و خوردن غذایی بسیار مختصر در ساعت 21:30 آماده خواب می شویم. در طول شب باد شدیدی وزیدن می گیرد اما خوشبختانه در ساعت 2:00 که سرپرست اعلام برپا می کند باد کاملاً آرام گرفته ولی هوا ابری است. با وجود اینکه ماه کامل است ولی بدلیل ابری بودن هوا نور کافی وجود ندارد. در ساعت 2:35 با نه نفر به سمت قله حرکت می کنیم (شش نفر از گروه های دیگر نیز در صعود به ما ملحق می شوند). مسیر صعود بطور شماتیک به سه فاز تقسیم       می شود؛ فاز اول مسیر سنگریزه ای است که با پاکوب مشخص می باشد، فاز دوم مسیر صخره ای و با شیبی بسیار تند است که باید با تراورس شیب را کاهش داد و فاز سوم وارد تپه گوگردی می شود. فاز اول را به مدت یک ساعت و ده دقیقه طی می کنیم. بعد از ورود به فاز دوم یکی از اعضای گروه از ما جدا شده و به سمت پناهگاه برگشت می کند. در ساعت 9:00 درحالیکه هوا نیمه ابری و متغیر است، به قله می رسیم.     

در ساعت 9:35 بعد از رفع خستگی و گرفتن چند عکس یادگاری به سمت پناهگاه حرکت می کنیم. در برگشت باید بسیار دقت شود تا همواره در مسیری حرکت کنیم که یخچال یخار در سمت راست مسیر در دید باشد. با انحراف بسیار کوچکی به سمت چپ کاملاً از مسیر شمال شرقی خارج شده و وارد مسیر شمالی       می شویم که در نهایت به دشت ناندل ختم می شود. بین مسیر شمال شرقی و شمالی یخچالی وجود دارد که در صورت انحراف از مسیر اصلی، برگشت را بسیار سخت می کند. توصیه می شود برای بازگشت به مسیر اصلی در صورت فقدان امکانات، دوباره به سمت بالا حرکت کرده و بعد از اتمام یخچال به مسیر اصلی بازگشت کنیم.

در ساعت 12:30 به پناهگاه می رسیم. بعد جمع کردن چادرها و بستن کوله ها منتظر می شویم بقیه دوستان نیز برسند. در ساعت 15:45 به سمت گردنه سر حرکت می کنیم و در ساعت 7:00 به گردنه سر می رسیم. نیسان در گردنه سر منتظر ماست و  همگی در سلامتی کامل به سمت روستای میان ده میرویم.

نکته جالب در این صعود مشاهدۀ تعداد زیادی کل و بز در اطراف پناهگاه بود که سبب افزایش لذت ما از این صعود شد. در پایان لازم است از خانوادۀ آقای سعید رضوی بابت در اختیار قراردادن منزل و همچنین پذیرایی کمال سپاسگذاری را داشته باشیم.

                           برای مشاهده ی عکس ها در اندازه ی طبیعی روی آن ها کلیک کنید

                                                          اندازه ی واقعی

                                                         اندازه ی واقعی

                                                         اندازه ی واقعی       

·        همراه داشتن کلنگ و گرامپون در صعود از این مسیر توصیه می شود.

·        در ابتدای مسیر حرکت از گردنه سر و در اطراف پناهگاه امکان استفاده از تلفن همراه وجود دارد.

·        برای آگاهی از وضعیت آب و هوایی دماوند تا سه روز آینده از سایت زیر می توان استفاده کرد.

    snow-forecast